Οι πιο συνηθισμένοι τύποι σκουληκιών στον άνθρωπο

Διαφορετικοί τύποι σκουληκιών βρίσκονται παντού και το 80% αυτών που προσβάλλονται είναι παιδιά. Οι ελμίνθοι ή σκουλήκια (από το ελληνικό παρασιτικό σκουλήκι) είναι κατώτερα σκουλήκια που παρασιτούν στο σώμα των ανθρώπων και των ζώων. Προκαλούν παθολογίες που ονομάζονται ελμινθίαση. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το 50% του πληθυσμού μολύνεται από σκουλήκια καρφίτσας (1,2 δισεκατομμύρια άτομα), αγκυλόστομα (900 εκατομμύρια) και μαστιγάκια (έως 700 εκατομμύρια) κάθε χρόνο.

Τι είδη σκουληκιών υπάρχουν; Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περισσότερα από 400 είδη σκουληκιών που βρίσκονται στον άνθρωπο. Όλοι οι τύποι σκουληκιών στον άνθρωπο χωρίζονται σε δύο μεγάλες ομάδες: επίπεδες και στρογγυλές (νηματώδεις). Οι επίπεδες σκώληκες, με τη σειρά τους, χωρίζονται σε κεστοειδείς σκώληκες και φλούδες (τρεματώδεις). Τα κεστόδια διακρίνονται επίσης σε κεστοειδείς σκώληκες και σκώληκες.

Η άποψη ότι τα σκουλήκια ζουν μόνο στα έντερα των ανθρώπων είναι μια εσφαλμένη αντίληψη. Μπορούν να ταξιδέψουν μέσω του σώματος στην κυκλοφορία του αίματος και να εγκατασταθούν σε μια μεγάλη ποικιλία θέσεων. Όλα τα είδη παρασιτικών σκουληκιών τρέφονται εις βάρος του ξενιστή τους και τα χρησιμοποιούν για τον κύκλο ζωής τους.

Εξάπλωση των σκουληκιών στη φύση

Για να διατηρήσουν το είδος τους, τα παράσιτα πρέπει να διεισδύουν συνεχώς στο εξωτερικό περιβάλλον, να αφήνουν τον ξενιστή τους, να εγκατασταθούν στα σώματα των ζώων και να τα χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσους ξενιστές. Οι φορείς έχουν μεγάλη σημασία: μηχανικοί - αυτά μπορεί να είναι έντομα που μεταφέρουν σκουλήκια στα πόδια τους σε μεγάλες αποστάσεις. Τα σκουλήκια δεν ζουν στα σώματα των εντόμων.

Ένας συγκεκριμένος φορέας ή ενδιάμεσος ξενιστής - σε αυτόν τα παράσιτα περνούν μόνο έναν από τους κύκλους ανάπτυξής τους. Η κυκλοφορία εξαρτάται από τον τύπο μετάδοσης των σκουληκιών:

• Επαφή - διείσδυση μέσω ανέπαφου δέρματος και βλεννογόνων (αγκυλόστομος).
• διατροφικά.

Ιδιαιτερότητες αναπαραγωγής σκουληκιών

Τα κατώτερα σκουλήκια είναι κυρίως ερμαφρόδιτα, αλλά υπάρχουν και σκουλήκια με σεξουαλικές διαφορές - νηματώδεις. Εάν οι έλμινθοι αλλάξουν αρκετούς ξενιστές (μερικές φορές έως και 4) κατά τη διάρκεια του κύκλου ανάπτυξής τους, ονομάζονται βιοελμίνθοι. Αν μένουν μόνο με έναν ιδιοκτήτη, είναι γεωέλμινθοι.

Στάδια ανάπτυξης σκουληκιών:

1. Στάδιο αυγού - το θηλυκό γεννά ανώριμα αυγά, τα οποία ωριμάζουν στο εξωτερικό περιβάλλον και στη συνέχεια επιστρέφουν στον άνθρωπο από το στόμα.
2. Στο δεύτερο στάδιο, μια προνύμφη εκκολάπτεται από το αυγό. Αυτή η διαδικασία λαμβάνει χώρα στο γαστρεντερικό σωλήνα. Ταξιδεύει μέσα στο σώμα αναζητώντας ένα ιδανικό βιότοπο. Αφού το βρει, συνεχίζει να εξελίσσεται σε ενήλικο.
3. Το τρίτο στάδιο είναι ο ενήλικας που γεννά ξανά αυγά. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα σκουλήκια δεν αναπτύσσονται σε όλους τους οργανισμούς, αλλά μόνο σε αυτούς που είναι κατάλληλοι για αυτούς, δηλαδή h. Για παράδειγμα, οι προνύμφες των οποίων ο ξενιστής είναι ένα οπληφόρο επιβιώνουν όταν εισέρχονται στο σώμα ενός αρπακτικού, αλλά δεν γεννούν εκεί αυγά.

Τύποι ελμινθίασης

Οι τύποι ελμίνθων στον άνθρωπο χωρίζονται ανάλογα με το περιβάλλον τους: αυλός και ιστός. Στην πρώτη περίπτωση, τα παράσιτα ζουν στον αυλό των κοίλων οργάνων, πιο συχνά στα έντερα: ασκαρίαση, τριχουρίαση, στρογγυλοειδίαση, τενιαργχίαση και άλλα. Οι ιστοί ζουν στο πάχος διαφόρων οργάνων και ιστών. Ποια όργανα μπορούν να προσβληθούν από τα σκουλήκια; Μπορούν να εγκατασταθούν και να επηρεάσουν το ηπατοχολικό σύστημα, τον εγκέφαλο, τα μάτια, τους λεμφαδένες και τους πνεύμονες. Επομένως, οι ασθένειες μπορούν να έχουν πολλά ονόματα:

• με ηπατική βλάβη - εχινόκοκκος.
• εγκεφαλική βλάβη - κυστικέρκωση.
• λεμφαδένες - φιλαρίαση;
• πνευμονική ελμινθίαση – παραγονιμίαση;
• Ελμινθίαση ιστού - με το όνομα των σκουληκιών: τριχίνωση, σχιστοσωμίαση, φιλαρίαση, τοξοκαρίαση.
• Οφθαλμικές λοιμώξεις – όταν τα παράσιτα επιτίθενται στα μάτια και προκαλούνται πιο έντονες παθολογικές αλλαγές από τις προνύμφες και τα αναπτυξιακά στάδια των σκουληκιών.

Βιότοπος

Τα παρασιτικά σκουλήκια βρίσκονται από την Αρκτική μέχρι τον ισημερινό, αλλά τα τυπικά σκουλήκια των τροπικών δεν διαγιγνώσκονται στους κατοίκους των βόρειων γεωγραφικών πλάτη. Ο βαθμός μόλυνσης του πληθυσμού από ελμινθικές λοιμώξεις εξαρτάται από το οικονομικό επίπεδο της χώρας και το κλίμα. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι σκουληκιών είναι τα pinworms, τα roundworms και τα whipworms. Ο οργανισμός – ο τελικός ξενιστής – γίνεται η πηγή μόλυνσης.

Τρόποι μόλυνσης από σκουλήκια:

1. Η διατροφική διαδρομή αποτελείται από την κατανάλωση άπλυτων ή μολυσμένων από μύγες τροφών, ανεπαρκή θέρμανση κρέατος, κατανάλωση ωμού ψαριού, πόσιμο άψητου νερού, κατάποση νερού ενώ κολυμπάτε σε δεξαμενές και χρήση του ίδιου μαχαιριού για ωμά και μαγειρεμένα φαγητά.
2. Μετάδοση κοπράνων-στοματική: μολυσμένα είδη οικιακής χρήσης, άπλυτα χέρια μετά τη χρήση της τουαλέτας, επαφή με ζώα.
3. διαδρομή μετάδοσης. Μετάδοση μέσω τσιμπήματος εντόμων.

Μόλυνση από κατοικίδια

Μέσω της επαφής με ένα σκύλο, μπορεί να μολυνθείτε από ταινίες, εχινόκοκκους, στρογγυλά σκουλήκια και χοιρινό κοτόπουλο. Τα αυγά σκουληκιών μπορούν να βρεθούν στη γούνα των σκύλων και αυτά τα ζώα έχουν επίσης τη συνήθεια να τρώνε τα περιττώματα άλλων ανθρώπων ενώ περπατούν. Από γάτες: το ίδιο με τους σκύλους, καθώς και τις βδέλλες της γάτας, από τα κοτόπουλα – στρογγυλά σκουλήκια, από τους ανθρώπους – τα σκουλήκια καρφίτσας, τις ταινίες νάνου και χοιρινού κρέατος, αγκυλόστομα.

Πώς επηρεάζουν τα σκουλήκια το σώμα;

Τα παράσιτα ευαισθητοποιούν τον οργανισμό με τα απόβλητα, τις τοξίνες και τα ένζυμα τους, με αποτέλεσμα:

• αλλεργίες και δηλητηρίαση?
• μηχανική βλάβη στους βλεννογόνους που προκαλούνται από βεντούζες και γάντζους.
• Τα μεγάλα σκουλήκια μπορούν να μπλοκάρουν τον αυλό του εντέρου.
• Επιπλέον, τα σκουλήκια τρώνε ένα σημαντικό μέρος του εισερχόμενου BZHU, το οποίο οδηγεί σε αναιμία, ανεπάρκεια βιταμινών, μικροστοιχείων, υποξία και υποσιτισμό.
• Σημειώνονται πεπτικές διαταραχές, τα παιδιά έχουν καθυστέρηση στην ψυχοσωματική ανάπτυξη.
• Πολλές ελμινθίασες έχουν ως αποτέλεσμα χρόνια απώλεια μικροαιμάτων.
• Τα ελμίνθια επιδεινώνουν την πορεία των υπαρχουσών ασθενειών, καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνουν τον κίνδυνο φυματίωσης και καρκίνου και μειώνουν την αποτελεσματικότητα των εμβολιασμών.

Χαρακτηριστικά των πιο κοινών σκουληκιών

Πώς μοιάζουν οι στρογγυλοί σκώληκες; Κατά μέσο όρο έχουν στρογγυλό σχήμα, γι' αυτό και πήραν το όνομά τους. Τα στρογγυλά σκουλήκια έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά. Πάνω από όλα, αυτή είναι η εξαιρετική αντοχή τους: μένουν ζωντανοί στη φορμαλδεΰδη για 5 χρόνια. Επιπλέον, χαρακτηρίζονται από απλό κύκλο ανάπτυξης, πεπτικό σύστημα σε μορφή ευθύγραμμου σωλήνα και ταχεία αναπαραγωγή.

Οι σκώληκες προκαλούν εντεροβίαση (ανθρωποπονωτική νόσος, ασθένεια βρώμικων χεριών). Μοιάζουν με μικρά λευκά σκουλήκια μέχρι 1 cm (τα αρσενικά είναι μόνο 3 mm), το άκρο του σώματος είναι ελαφρώς μυτερό. Ζουν στο κάτω μέρος του λεπτού εντέρου και στο πρώτο μέρος του παχέος εντέρου. Αυτά είναι σκουλήκια επαφής. Τα αυγά τοποθετούνται στην περιοχή του πρωκτού. Ο κύκλος ανάπτυξης διαρκεί 2 εβδομάδες, ζουν 1-2 μήνες. Πιο συχνή στα παιδιά. Συνδέονται στο εντερικό τοίχωμα μέσω κυστιδίων κεφαλής. Τα θηλυκά σκουλήκια καρφίτσας κατεβαίνουν στον πρωκτό το βράδυ και γεννούν εδώ αυγά. Παράλληλα εκκρίνουν ένα ειδικό υγρό που προκαλεί φαγούρα. Ένα παιδί ξύνει τον πισινό του και εμφανίζεται αυτομόλυνση. Μετά την ωοτοκία, τα θηλυκά πεθαίνουν. Η βλάβη που προκαλούν είναι η απελευθέρωση ενζύμων που ερεθίζουν τα εντερικά τοιχώματα και συμβάλλουν στη φλεγμονή τους.

Τα στρογγυλά σκουλήκια προκαλούν ασκαρίαση. Πρόκειται για κοκκινόλευκα στρογγυλά σκουλήκια μήκους έως 50 cm και πλάτους έως 6 cm. Τα αρσενικά έχουν καμπύλο άκρο. Οι στρογγυλοί σκώληκες ζουν στο λεπτό έντερο, αλλά οι προνύμφες μεταναστεύουν ενεργά σε όλο το σώμα, ο κύκλος ζωής τους είναι μέχρι ένα έτος. Οι προνύμφες των σκουληκιών ζουν στους πνεύμονες. Τα απόβλητά τους προκαλούν δηλητηρίαση και εντερική απόφραξη.

Τα παράσιτα είναι γεωελμίνθοι, που σημαίνει ότι αναπτύσσονται στο έδαφος και από εκεί φτάνουν στον άνθρωπο. Χαρακτηρίζονται από την τεράστια γονιμότητά τους, έως και 240.000 ωάρια την ημέρα. Τα αυγά έχουν πολύ δυνατό κέλυφος τριών στρώσεων και πέφτουν εύκολα στο χώμα. Εδώ, υπό την επίδραση του οξυγόνου, της υγρασίας και μιας ορισμένης θερμοκρασίας, σχηματίζονται προνύμφες σε αυτά. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από 2 εβδομάδες έως αρκετούς μήνες ανάλογα με τη θερμοκρασία. Ένα τέτοιο ώριμο αυγό με προνύμφη εισχωρεί ξανά στον άνθρωπο από το στόμα. Η προνύμφη εκκολάπτεται στο έντερο και μεταφέρεται σε όλο το σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Ο προτιμώμενος βιότοπός του είναι οι κυψελίδες γιατί εκεί υπάρχει οξυγόνο και η προνύμφη ζει αερόβια. Οι ενήλικες είναι αναερόβιοι. Αφού η προνύμφη φτάσει σε μήκος 3 έως 4 mm, μεταναστεύει στους βρόγχους μετά από 4 έως 5 ημέρες, προκαλώντας βήχα. Όταν βήχει, καταπίνεται και επιστρέφει στα έντερα, όπου ωριμάζει. Ο κύκλος ζωής του παρασίτου είναι μέχρι ένα έτος.

Το μαστίγιο προκαλεί τριχουρίαση, ανήκει στα νηματώδη, έχει γκριζωπό έως κοκκινωπό χρώμα, φτάνει σε μέγεθος τα 2-5 εκατοστά και έχει κοφτερό άκρο κεφαλιού που μοιάζει με τρίχες, γι' αυτό και πήρε το όνομά του. Το παράσιτο προσκολλάται στο εντερικό τοίχωμα και τρέφεται με το αίμα και τον βλεννογόνο ιστό του ξενιστή. Αποικίζει το παχύ έντερο και την σκωληκοειδή απόφυση, εδώ οι προνύμφες φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα και γεννούν 3,5 χιλιάδες αυγά την ημέρα. Ο κύκλος ζωής του παρασίτου είναι 4-5 χρόνια. Καταστρέφοντας το εντερικό τοίχωμα, συμβάλλουν στη βλάβη του: προκαλούν σκωληκοειδίτιδα, διάρροια, πόνους στην κοιλιά και αναιμία. Τα αυγά σκουληκιών εισέρχονται στο έδαφος με ανθρώπινα περιττώματα, όπου μπορούν να επιβιώσουν έως και 2 χρόνια.

Η τοξοκάρα προκαλεί τοξοκαρίαση. Αυτό είναι ένα κιτρινωπό σκουλήκι που μοιάζει με στρογγυλό σκουλήκι αλλά έχει μήκος 15-20 cm. Είναι βιοελμινθός. Οι άνθρωποι μολύνονται από σκύλους. Ζουν με τη μορφή αυγών. Εκκολάπτονται σε προνύμφες στο ανθρώπινο έντερο. Ταξιδεύουν στο σώμα, καταστρέφοντας τα εσωτερικά όργανα και προκαλούν αλλεργίες. Η σοβαρότητα της κλινικής εξαρτάται από την ανοσία και τον αριθμό των ελμινθών. Γεννούν αυγά την ημέρα - έως 250.000. Κύκλος ζωής - έως 10 χρόνια.

Η Trichinella spiralis προκαλεί τριχίνωση, η οποία θεωρείται η πιο επικίνδυνη ελμινθίαση και συχνά είναι θανατηφόρα. Ο νηματώδης έχει μήκος μόνο 5 mm. Η προσβολή εμφανίζεται όταν τρώγεται κακοψημένο χοιρινό. Οι τριχινέλλες γονιμοποιούνται στο έντερο, οι προνύμφες εμποτίζονται και εκκολάπτονται μέσα στο θηλυκό. Στο ένα άκρο, το θηλυκό προσκολλάται στο εντερικό τοίχωμα και εκτοξεύει έως και δύο χιλιάδες ζωντανές προνύμφες. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ωοτοκία και διαρκεί 3-4 ημέρες. Οι προνύμφες μεταφέρονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και εγκαθίστανται στους γραμμωτούς μύες, ιδιαίτερα στους μασητικούς μύες, στους μύες των ματιών, στην αναπνευστική οδό και στους καμπτήρες των ώμων. Η ασθένεια είναι σοβαρή: 2 εβδομάδες μετά την εισβολή εμφανίζεται πόνος στην κοιλιά, στους μύες, στο κεφάλι και στις αρθρώσεις, πυρετός, πρήξιμο του προσώπου και μέθη. Στους μύες, οι προνύμφες είναι σπειροειδώς εγκλωβισμένες μετά από ένα μήνα και μπορούν να παραμείνουν σε κατάσταση που μοιάζει με κύστη για 20 χρόνια χωρίς να χάσουν τη βιωσιμότητά τους. Η ανάρρωση γίνεται μετά από 1,5 μήνα με την κατάλληλη θεραπεία.

Το αγκυλόστομα και το necator είναι παρόμοια μεταξύ τους, επομένως η ελμινθίασή τους έχει ένα κοινό όνομα - αγκυλόστομος. Αυξάνονται μέχρι 1,5 cm και παρασιτούν το δωδεκαδάκτυλο. Ο έλμινθος είναι κοινός αλλά σπάνια ανακαλύπτεται. Όταν έρθουν σε επαφή με το έδαφος, οι προνύμφες μπορούν να διεισδύσουν στο δέρμα. Ο κύκλος ανάπτυξης είναι πολύ παρόμοιος με αυτόν των ασκαρίδων. Τα αγκυλόστομα ζουν στα έντερα και τρέφονται αποκλειστικά με αίμα. Ένα άτομο μπορεί να απορροφήσει 0,35 ml αίματος την ημέρα. Χαρακτηριστικό γνώρισμα λοιπόν είναι η αναιμία και η δυσπρωτεϊναιμία.

Οι επίπεδες σκώληκες έχουν πεπλατυσμένο σχήμα. Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των φύλων. είναι ερμαφρόδιτοι. Συνδέονται στα έντερα με γάντζους και βεντούζες.

Η ταινία ταύρου είναι μια ταινία που προκαλεί ταενιαρυγχίαση. Διαθέτει μια μικρή κεφαλή με 4 βεντούζες και 6 γάντζους και σώμα ταινίας από 1000 τμήματα που φτάνει τα 20 μέτρα μήκος. Το παράσιτο είναι βιοελμινθός, η μόλυνση γίνεται μέσω του βοείου κρέατος, όπου βρίσκονται οι προνύμφες του. Κάθε τμήμα περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες αυγά. Χωρίς θεραπεία, η ταινία παρασιτώνει τον άνθρωπο για έως και 20 χρόνια. Ζει στο λεπτό έντερο και απορροφά τα θρεπτικά συστατικά σε όλη την επιφάνεια του σώματος. Ζει έως και 10 χρόνια.

Η χοιρινή ταινία είναι μια ταινία που προκαλεί ταενίαση ή κυστικέρκωση. Φτάνει τα 3-8 μέτρα σε μήκος και διαθέτει διπλή αγκιστρωτή άκρη. Ο κύκλος ζωής είναι 20 έως 30 χρόνια. Μπορεί να ζήσει σε οποιοδήποτε όργανο και βρίσκεται σε κακοψημένο χοιρινό κρέας. Ο κύκλος είναι παρόμοιος με αυτόν του bullish tapeworm. Τα τμήματα αυτής της ταινίας μπορούν να συρθούν έξω από τον πρωκτό, εδώ στην επιφάνεια του δέρματος σκάνε και τα αυγά βγαίνουν έξω. Ο έλμινθος παρασιτεί τα έντερα και προκαλεί αλλεργίες και γαστρεντερικά προβλήματα.

Η πλατιά ταινία προκαλεί διφυλλοβοθρίαση. Το παράσιτο έχει μήκος μεγαλύτερο από 10 μέτρα, επίπεδο και πλάτος. Οι βιοελμινθοί φτάνουν στους ανθρώπους μέσω ψαριών γλυκού νερού ή καρκινοειδών. Για δεκαετίες, τα σκουλήκια παρασιτούν στο λεπτό έντερο και προσκολλώνται στον τοίχο του. Τα παράσιτα εξελίσσονται σε ενήλικες εντός 25 ημερών. Τρέφονται με αίμα και προκαλούν διάρροια και πόνους στην κοιλιά.

Ο Εχινόκοκκος είναι ένας βιοελμινθός, ένας μικρός ταινιός σκώληκας διαστάσεων έως 3-5 mm. Στο κεφάλι του υπάρχουν δύο πέταλα από γάντζους και κορόιδα. Το παράσιτο έχει 4-5 τμήματα. Το τελευταίο είναι το αναπαραγωγικό του σύστημα. Στα όργανα σχηματίζει κύστεις (πτερύγια) μεγέθους έως 10 cm, στις οποίες βρίσκονται αυγά και προνύμφες. Οι κύστεις καταστρέφουν τον περιβάλλοντα ιστό. Μπορεί να σπάσουν, οδηγώντας σε τοξικό σοκ ή στο σχηματισμό πολλαπλών νέων κύστεων. Ο τελικός ιδιοκτήτης είναι ο λύκος, ο ενδιάμεσος ιδιοκτήτης είναι ο άνθρωπος. Μόλυνση μέσω διατροφής ή μετά από επαφή με κατοικίδια. Οι προνύμφες (ογκόσφαιρες) εκκολάπτονται από τα αυγά στο έντερο και μεταφέρονται σε όλο το σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Συνήθως εγκαθίστανται στο παρέγχυμα του ήπατος και των πνευμόνων, αλλά ζουν και στα έντερα. Οι κύστεις μπορούν να αφαιρεθούν μόνο χειρουργικά.

Το cat fluke είναι ένα fluke του ήπατος, cat fluke ή Siberian fluke. Προκαλεί οπισθορχίαση. Έχει λογχοειδή σχήμα, μήκους 1–2 cm και πλάτους 2 mm, με 2 στοματικές κορόιδες στο κεφάλι. Οι άνθρωποι μολύνονται από μολυσμένα ψάρια του γλυκού νερού που έχουν φάει ένα σαλιγκάρι ή ένα καρκινοειδές που περιέχει αυγά σκουληκιών. Οι άνθρωποι είναι οι κύριοι οικοδεσπότες. Το παράσιτο ζει στον αυλό του λεπτού εντέρου και των χοληφόρων οδών. Ο κύκλος ζωής είναι έως 20 χρόνια. Χιλιάδες άτομα παρασιτούν σε έναν οργανισμό ταυτόχρονα. Η οξεία φάση της νόσου χαρακτηρίζεται από επιγαστρικό άλγος, πυρετό, ναυτία, μυαλγία, διάρροια και δερματικά εξανθήματα. Εάν η διαδικασία γίνει χρόνια, σημειώνονται συμπτώματα ηπατοχολεκυστίτιδας, τα οποία δεν εξαφανίζονται ακόμη και μετά την αποβολή των σκουληκιών.

Πορεία της νόσου και συμπτώματα

Κατά την οξεία φάση, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές ανάλογα με την περίοδο επώασης, αλλά συνήθως ξεκινούν μετά από 2-3 εβδομάδες. Τα πιο συχνά συμπτώματα: αλλεργικό εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια, ανάπτυξη τοπικού ή γενικού οιδήματος, αρθραλγία και μυαλγία. Κατά τη μετανάστευση στους πνεύμονες, μπορεί να εμφανιστεί βήχας, ασφυξία, διαταραχές των κοπράνων (διάρροια), ναυτία και έμετος.

Στη χρόνια φάση, τα συμπτώματα εξαρτώνται από το σε ποιο όργανο έχουν εγκατασταθεί τα παράσιτα και πόσα έχουν. Τα βασικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:

• συχνή φαγούρα στην περιοχή του πρωκτού.
• Πονοκέφαλο;
• Ζάλη;
• διαταραχές ύπνου?
• Φούσκωμα;
• εξάνθημα και φαγούρα?
• εξάντληση με αυξημένη όρεξη.
• πόνος στις αρθρώσεις και στους μυς?
• κιτρίνισμα του δέρματος?
• Κούραση.
• μπορεί να εμφανιστεί επίμονος χαμηλός πυρετός.
• δυσφορία στην ομφαλική περιοχή ή στο δεξιό υποχόνδριο.
• περιοδική ναυτία και έμετος?
• βρουξισμός?
• Απάθεια.

Ο ασθενής υποφέρει από χλωμό, ξηρό δέρμα, απώλεια μαλλιών, φρυδιών και βλεφαρίδων, εύθραυστα νύχια, τερηδόνα, αιμορραγία των ούλων και κακοσμία του στόματος.

Διαγνωστικά μέτρα και πρόληψη

Για να τεθεί η διάγνωση, πραγματοποιείται μπατονέτα από το ορθό και την περιπρωκτική περιοχή καθώς και ανάλυση κοπράνων. Σε αυτή την περίπτωση, τα σκουλήκια είναι πολύ καθαρά ορατά στο μικροσκόπιο. Πραγματοποιείται εξέταση αίματος για ηωσινόφιλα και πρωτεϊνική ισορροπία. Μπορεί να εξεταστεί το περιεχόμενο των πτυέλων, του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου.

Τυχόν ελμίνθοι στον άνθρωπο προλαμβάνονται με τη συνεχή προσωπική και δημόσια υγιεινή, καθώς και με επαρκή θερμική επεξεργασία του κρέατος και των ψαριών. Απαιτούνται τακτικές κτηνιατρικές εξετάσεις και περαιτέρω θεραπεία όλων των κατοικίδιων ζώων.